Een verslaving van 20 letters, leuk voor woordspelletjes. En toch wel lastig. Ik rook niet, ik krijg de hoeveelheden alcohol die ik als student nuttigde van z’n leven niet meer naar binnen, en aan mensen met poeders had en heb ik een broertje dood. 1 verslaving echter probeer ik al zo’n 15 jaar een plaatsje te geven: het kopen van boeken. Inderdaad, er bestaan bibliotheken waar je gewoon kunt lenen. Dat doe ik braaf, zo tussendoor.
Maar meestal als ik een vers nieuw boek zie dat ik (a) al gelezen had moeten hebben of (b) nog wil gaan lezen, is de beer los. Een bekende boekwinkel binnenlopen is funest (huidige koploper Heinen in Den Bosch). Mijn abonnement op de ECI lijkt een verplichting, maar ik kom gemakkelijk met vijf exemplaren ipv het verplichte ene boek naar buiten. Bruna’s of Ako’s op stations doen het ook goed, vooral bij vertragingen. En boekenzaken in ‘nieuwe’ steden moet ik door manlief uitgesleurd worden, anders blijf ik hier tot sluitingstijd rondhangen (ongeacht op welk tijdstip ik er ben). Mijn boekenkast is al jaren te klein, ja eigenlijk is mijn huis te klein voor al die aangeschafte boeken.
Eindelijk komt de ware reden van onze op handen zijnde verhuizing boven . Ik ben niet bezig met de kleur van onze nieuwe muren, de vloer in de slaapkamer of het opknappen van de tuin. Ik denk aan de nieuwe boekenkast die mijn papa mag gaan timmeren om mijn verslaving nog verder uit te bouwen. En aan eind januari. Want dan is die grote boekenverkoop in het Bossche Provinciehuis, 3 dagen lang. Lang Leve de Verslaving!